Hun scheiding, mijn leven

De titel van het boek dat ik aan het lezen ben, geschreven door Yolanda de Best. Volwassenen die hun verhaal delen over de impact van de scheiding van hun ouders op hun volwassen leven. Het boek lag eerst op mijn nachtkastje, maar het is, moet ik u bekennen, te zware kost voor het slapen gaan.

Schrijnende verhalen, ik word geraakt bij ieder interview. Veel eenzaamheid lees ik in de verhalen terug, kinderen die ineens de volwassen wereld in geslingerd worden. Gaan zorgen voor ouders, voor broertjes en zusjes. Die zich terugtrekken of juist rebels gedrag vertonen.
En ouders die niet weten waar ze het zoeken moeten als hun relatie verbroken wordt en geen oog meer hebben voor hun kinderen, ondanks dat ze denken dat dat wel zo is. Dat is overigens ook mijn ervaring in mijn praktijk Het Familiehuis waar ik ouders begeleid om weer de regie te pakken in hun leven.

Overleefstand
Allerlei overlevingsmechanismes komen langs. Van vechten, vluchten, verstijven. Van schieten in de slachtofferrol, het overkomt je, tot doorgaan en op je tanden bijten, niet opgeven, vanwege de kinderen. En dat je soms door je hoeven zakt en even niet meer weet hoe. Ook voor mij zelf als gescheiden moeder met 2 puberende kinderen heel herkenbare verhalen.

Als ouder ben je zo druk met overeind te blijven dat we het niet in de gaten hebben wat voor impact het heeft op de kinderen. Ik dacht dat wij de scheiding best aardig geregeld hebben, met onze toen 14 jarige zoon en 11 jarige dochter. Maar wat zegt mijn dochter van inmiddels 17 jaar over het ‘samen eten’ dat we in het begin wekelijks deden? ‘Mam, de spanning was vaak om te snijden en Jochem en ik waren blij dat we konden gaan afwassen en de muziek heel hard aan konden zetten in de keuken’. Wij, hun pa en ma, maakten ‘nette’, maar vileine opmerkingen naar elkaar in hun bijzijn over bijvoorbeeld aankomende ouderavonden of financiën. We waren meer met elkaar bezig dan met hen, terwijl we het samen eten voor hen deden….

Toen had ik geen idee dat dat zo’n impact heeft gehad op hen. En er zat in het samen eten ook telkens een sprankeltje hoop: ‘zouden papa en mama dan toch nog bij elkaar komen’? Daar spraken ze over als broer en zus op hun kamer, weer met harde muziek aan om de sfeer die in hun huis hing buiten te sluiten. Zij vluchten weg in de muziek en hadden gelukkig elkaar. Ze hebben zich daarover nooit uitgesproken naar mij, en ik heb er niet naar gevraagd. Ik moest alle zeilen bijzetten om overeind te blijven. En als ik dus het boek van Yolande de Best lees, ben ik zo weer 6 jaar in de tijd terug.

Loyaal aan beide ouders
Wat me opvalt is dat de kinderen in de meeste gevallen loyaal blijven aan hun ouders. Zij staan ook in de overleefstand. Wat vertel je nou over dat leuke weekend bij mama als papa eenzaam op de bank zit? Of zoals een jongentje van 7 die zich verzoend had met het komen en gaan van de vriendjes van zijn moeder: ‘ik noem alle vriendjes van mama ‘Bob’, dan kan ik me niet vergissen. Zij gaan allemaal, maar ik blijf’.

Leer van de ervaringen van de jongeren van Villa Pinedo
Wat er in de kinderen omgaat tijdens en vooral ook na de scheiding als het leven van alledag weer terug komt?
‘Villa Pinedo’ geeft jongeren van gescheiden ouders een plek om hun ervaringen te delen. Het is een internetplatform met veel goede tips van jongeren aan elkaar en vooral aan ouders.

ScheidingsCafé Villa Pinedo poster 17 novemberIn Amsterdam organiseren we samen met Villa Pinedo op dinsdagavond 17 november een scheidingscafé waar jongeren van Villa Pinedo hun verhaal doen. Wil jij ook een beter contact met je kinderen en sta je open voor tips en adviezen van ‘ervaringsdeskundigen’?
Kom dan naar het scheidingscafé op 17 november 2015, in café Belcampo in de Hallen in Amsterdam. Inloop 19.00 uur, aanvang 19.30 uur. En neem vooral een vriend, zus of de grootouders van de kinderen mee. Kijk voor aanmelden op www.scheidingscafé020.nl

Nieuwe Stap Blog Het Familiehuis

Cécile Schlangen november 2015